Zaburzenia erekcji

Zaburzenia erekcji to niezdolność do osiągnięcia i/lub utrzymania wzwodu prącia umożliwiającego odbycie satysfakcjonującego stosunku seksualnego.

Problem taki może wystąpić w każdym wieku. Z badań wynika, że prawie 50% mężczyzn między 40 a 70 rokiem życia cierpi na zaburzenia sprawności seksualnej. Mężczyźni często traktują zaburzenia erekcji jako „koniec męskości” i rezygnują z aktywności seksualnej, mają poczucie mniejszej wartości, lękają się ośmieszenia czy odrzucenia ze strony partnerki. Nowe metody leczenia zaburzeń erekcji nie tylko umożliwiają normalne życie seksualne, ale wpływają na samoocenę, związki i zdrowie psychiczne.

Często zdarza się także, że zaburzenia erekcji są pierwszym alarmującym objawem choroby niedokrwiennej serca.

Czynniki ryzyka i przyczyny zaburzeń erekcji:

  • Choroby – choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, miażdżyca, choroby neurologiczne, zaburzenia endokrynologiczne (hipogonadyzm, hiperprolaktynemia, niedoczynność i nadczynność tarczycy)
  • Operacje – prostatektomia radykalna, adenomektomia, przezcewkowa resekcja gruczołu krokowego
  • Czynniki psychologiczne – długotrwały stres, przemęczenie, stany lękowe, zahamowania na tle seksualnym, niepewność
  • Zaburzenia anatomiczne
  • nadużywanie alkoholu, uzależnienie od papierosów czy narkotyków
  • Leki- np. przeciwdepresyjne, antyandrogeny

Warto zaznaczyć, że impotencja powodowana jedynie wiekiem mężczyzny występuje stosunkowo rzadko. Jedynie u ok. 10% mężczyzn mających problemy ze wzwodem, wiek jest ich bezpośrednią przyczyną. Z wiekiem wiąże się przede wszystkim spadek testosteronu, wiotkość mięśni oraz utrata elastyczności skóry.

Do rozpoznania przyczyn impotencji wystarczy dobrze zebrany od pacjenta wywiad, przeprowadzenie badań laboratoryjnych USG jąder i prostaty.

Po ustaleniu przyczyn impotencji można rozpocząć leczenie, którego celem jest nie tylko eliminacja zaburzeń erekcji, ale również przyczyn schorzenia.
Leczenie uzależnione jest od przyczyny schorzenia. Obejmuje leczenie farmakologiczne, stosowanie urządzeń próżniowych, środków wazoaktywnych działających na ciała jamiste, protezy prącia oraz operacje naprawcze.